İç borçlanma

Devletin, kendi ülkesinde yerleşik kişi ve kurumlardan (bireyler, bankalar, sosyal güvenlik fonları vb.) kaynak temin etmesidir. Türk Lirası cinsinden gerçekleştirilen iç borçlanmada kur riski bulunmaz; ancak yurt içi tasarrufları dışlama (crowding-out) etkisi yaratabilir.

IMF tanımı çerçevesinde iç/dış borç ayrımında uyrukluk değil, ekonomik menfaat merkezi esas alınır; dolayısıyla yabancı uyruklu bile olsa ülkede yerleşik bir yatırımcıya yapılan borçlanma iç borç sayılır.