Sürekli gelir hipotezi

Milton Friedman tarafından geliştirilen, bireylerin tüketim kararlarını tek bir dönemin cari gelirine değil uzun vadede beklenen ortalama gelire (sürekli gelir) göre aldıklarını öne süren hipotezdir. Tüketim fonksiyonu Cp = k × Yp şeklinde formüle edilir; Yp sürekli geliri, k ise sürekli gelirin içindeki tüketim payını temsil eder.

Para talebi analizinde Friedman bu kavramı kullanmış ve para talebinin cari gelir yerine uzun dönemli ortalama gelirin bir fonksiyonu olduğunu savunmuştur. Bu yaklaşım Keynesyen cari gelir varsayımından belirgin biçimde ayrışır.