Finansman Hiyerarşisi

Myers ve Majluf (1984) tarafından ortaya konan bu teoriye göre şirketler, asimetrik bilgi maliyetlerini minimize etmek amacıyla finansman kaynaklarını belirli bir sırayla tercih eder: önce iç kaynaklar (dağıtılmamış kârlar), ardından borçlanma, en son olarak hisse senedi ihracı.

Teorinin özünde, yöneticilerin dışarıdaki yatırımcılara kıyasla şirket hakkında daha fazla bilgiye sahip olması yatar. Hisse senedi ihracı, piyasa tarafından olumsuz bir sinyal olarak yorumlanabilir; bu nedenle şirketler bu seçeneği olabildiğince erteler. Pecking Order (Finansman Hiyerarşisi) teorisi, sermaye yapısı literatüründe Modigliani-Miller teoremi ve Dengeleme Teorisi'nin alternatifi olarak konumlanır.