Gelir Vergisi Kanunu
Türkiye'de gerçek kişilerin gelirlerinin vergilendirilmesini düzenleyen temel vergi kanunudur. 193 sayılı kanun olarak 1960 yılında yürürlüğe girmiştir.
Kanun; ticari kazanç, zirai kazanç, ücret, serbest meslek kazancı, gayrimenkul sermaye iradı ve menkul sermaye iradı gibi yedi gelir unsurunu kapsar. Yıllık beyan, stopaj ve münferit beyan olmak üzere üç temel tarh yöntemi öngörülmüştür.
Örnek Sınav Sorusu
Gelirin yıllık oluşu ilkesine göre Gelir Vergisi Kanunu'nda esas alınan hesap dönemi hangisidir?
İlişkili Terimler