Ricardocu denklik

Rasyonel bireylerin bugünkü kamu borçlanmasını (vergi indirimi + bütçe açığı) gelecekteki zorunlu bir vergi artışının işareti olarak algılayıp bugünkü tasarruflarını artırdığı, böylece tüketimde net bir değişiklik yaşanmadığı varsayımına dayanan hipotezdir. Robert Barro tarafından 1974'te modern biçimiyle formalize edildiğinden Barro-Ricardo denkliği de denir.

Hipotez; mükemmel sermaye piyasaları, sonsuz planlama ufku (veya nesiller arası bağış güdüsü) ve saf lump-sum vergileri varsayar. Bu kısıtlar gerçekte nadiren sağlandığından ampirik literatür tam denkliği desteklemez; likidite kısıtlı hanehalkları ve borçlanma sınırları denkliği bozar.