Spekülasyon güdüsü

Keynesyen para talebi teorisinde paranın mübadele aracı değil değer biriktirme aracı olarak talep edilmesini açıklayan güdüdür. Faiz oranlarının yükseleceği ya da tahvil fiyatlarının düşeceği beklendiğinde bireyler tahvil yerine para tutmayı tercih eder.

Bu nedenle spekülatif para talebi ile faiz oranı arasında ters yönlü bir ilişki vardır. Klasik Yaklaşım'da bu güdü yer almaz; yalnızca Keynesyen analizde tanımlanmıştır. Faiz oranlarının son alt limitine ulaşıldığında ise para talebi sonsuz esnek hale gelerek Likidite Tuzağı oluşur.